The only excursion of my life outside of New Orleans took me through the vortex to the whirlpool of despair: Baton Rouge. . . . New Orleans is, on the other hand, a comfortable metropolis which has a certain apathy and stagnation which I find inoffensive.

Vi skulle ikkje vere i New Orleans så lenge, så vi gjekk for eit hotell i sentrum, i det franske kvartalet.

Det vi ikkje var klar over var at det franske kvartalet består av mange bittesmå hus (med nydelege utskjæringar og krussedullar!) tett i tett. Rommet ligg rett over gata, sa mannen i resepsjonen. Så vi gjekk over gata, låste opp døra, og der var senga!

Frå innsida:

This entry was published on 4. oktober 2017 at 23:20 and is filed under Uncategorized. Bookmark the permalink. Follow any comments here with the RSS feed for this post.

Legg att eit svar

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com logo

Du kommenterer no med WordPress.com-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Google photo

Du kommenterer no med Google-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Twitter-bilde

Du kommenterer no med Twitter-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Facebook-foto

Du kommenterer no med Facebook-kontoen din. Logg ut /  Endre )

Koplar til %s

%d bloggarar likar dette: